กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 439 ดวงตาของผีความฝัน
“เกาหมิ่ง!” หวังเฉินอีและเสิ่นเทียนจำเกาหมิ่งได้ในเวลาไล่เลี่ยกัน ทว่าปฏิกิริยาของทั้งสองกลับแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
เสิ่นเทียนซึ่ง “ทำมาหากิน” อยู่ในเขตเมืองเก่าเช่นกัน รีบสั่งให้ลูกน้องเก็บอาวุธทันที ความดุดันบนใบหน้ามลายหายไปสิ้น แทนที่ด้วยสีหน้ายิ้มแย้มใจดีราวกับคุณปู่เกษียณอายุที่ชอบนั่งเล่นหมากรุกอยู่ในสวนสาธารณะ
ส่วนหวังเฉินอีกลับแสดงความหวาดระแวงออกมาอย่างชัดเจน เขาเคยได้ยินคนในครอบครัวพูดถึงเกาหมิ่งมาบ้าง อีกฝ่ายเป็นอาชญากรที่อันตรายที่สุด ซึ่งมีค่าหัวในสำนักงานสืบสวนกลางสูงเป็นรองเพียงแค่ซือถูอันเท่านั้น