กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 423 การแย่งชิง
เกาหยุนจ้องมองใบหน้าของซือถูอันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ฉันเองก็ไม่อยากสู้กับนายหรอกนะ แต่การมีนายอยู่มันขวางหูขวางตาเหลือเกิน เกาหมิ่งกำลังจะมาถึงแล้ว ถ้านายหนีตอนนี้ก็ยังทัน”
“คนที่ควรจะหนีหัวซุกหัวซุน... น่าจะเป็นนายมากกว่าไม่ใช่หรือไง?” ซือถูอันคล้ายนึกอะไรบางอย่างออก ครั้งนี้เขาไม่ได้พุ่งเข้าโจมตีเกาหยุน แต่กลับกลอกตาไปมา กวาดสายตามองไปรอบๆ
เหตุการณ์เริ่มเบี่ยงเบนไปจากเดิม เกาหยุนจำได้แม่นว่าในการย้อนเวลาก่อนหน้านี้ทั้ง 17 ครั้ง ซือถูอันมักจะพูดเสมอว่า ‘คนที่ควรหนีคือเกาหมิ่ง’
ทำไมถึงเปลี่ยนชื่อ? ซือถูอันตระหนักถึงอะไรบางอย่างแล้วงั้นหรือ?