บทที่ 416 th

第417章 เลือดเนื้อหวนคืน

ลูกดอกแห่งโชคชะตาที่หมุนวนพุ่งเข้าปักกลางหว่างคิ้ว เกาหมิ่งมีสีหน้าแปลกประหลาด เขาเคยได้ยินเสียงคล้ายกันนี้มาก่อนในโลกแห่งความเป็นจริง ห้องนอนนั้นคือที่ที่เขาเคยใช้กักขังพ่อและแม่ของเขาเอาไว้

เมื่อเสียงประหลาดดังขึ้น พ่อและแม่ของเกาหมิ่งก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปเช่นกัน ทั้งสองคนแสร้งทำเป็นสงบและกินอาหารต่อไป แต่แม่กลับเหยียบเท้าพ่อใต้โต๊ะอาหาร เป็นสัญญาณให้ฝ่ายชายพูดอะไรสักอย่าง

ทั้งสามคนมีปฏิกิริยาตอบสนองต่อเสียงนั้นอย่างมีเลศนัย ราวกับว่าได้นัดแนะกันไว้ล่วงหน้า