กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 406 สิ่งที่ทำหล่นหายไว้ในอุโมงค์
ชายวัยกลางคนไม่ได้แสดงท่าทีอะไรต่อการตัดสินใจของเกาหมิ่ง ราวกับว่าทุกอย่างเป็นไปตามที่คาดการณ์ไว้ และเหตุการณ์นี้ก็เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่ามาหลายครั้งแล้ว
เกาหมิ่งเปิดกระเป๋านักเรียนออกค้นหาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นด้วยความสงสัย “ทำไมมันถึงหายไปล่ะ?”
“เธอหาอะไรอยู่?” ชายวัยกลางคนเดินมานั่งลงข้างโซฟา
“หา...” เกาหมิ่งแตะที่ศีรษะตัวเอง “มันเป็นของสำคัญชิ้นหนึ่ง แต่ผมไม่รู้ทำไมถึงนึกไม่ออก ผมควรจะพกมันติดตัวมาด้วยแท้ๆ!”