บทที่ 404 เขาที่ฆ่าให้ตายยากขึ้นทุกที

บทที่ 405 เขาที่ฆ่าให้ตายยากขึ้นทุกที

“คนที่รับสายไม่ใช่เกาหมิ่งทุกคนเลยงั้นหรือ?” หลัวตงทวนคำพูดนั้นซ้ำไปซ้ำมา รู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว

“ยังมีเรื่องที่แปลกกว่านั้นอีก” ชายวัยกลางคนเอียงศีรษะเล็กน้อย มองมาที่หลัวตง “ตอนแรกเสียงในหูโทรศัพท์ฟังดูแปลกหูมาก แต่ทุกครั้งที่เราโทรไป เสียงที่ปลายสายก็จะเหมือนเกาหมิ่งขึ้นอีกนิด จนกระทั่งสุดท้ายมันเหมือนกับเกาหมิ่งไม่มีผิดเพี้ยน แต่ถึงเสียงจะเหมือนกัน ผ่านน้ำเสียงและนิสัยเล็กๆ น้อยๆ บางอย่าง ผมก็ยังยืนยันได้ว่าคนที่รับสายไม่ใช่เกาหมิ่ง!”