บทที่ 401 คำสาปและการเรียกขาน

บทที่ 402 คำสาปและการเรียกขาน

“พวกคุณมาหาใคร?” หมอลู่ไม่คาดคิดเลยว่าในเหตุการณ์ผิดปกติเช่นนี้จะมีคนมาเคาะประตูเรียก ปกติแล้วเขาไม่มีทางเปิดประตูให้ใครเด็ดขาด เพราะสถานการณ์ในบ้านของเขาก็เลวร้ายและน่าสะพรึงกลัวไม่แพ้ภายนอกเลยแม้แต่น้อย

“ลูกชายฉันชื่อเกาหมิ่ง เขาหายไปจนป่านนี้ยังไม่กลับบ้านเลย เด็กคนนั้นไม่เคยออกไปเถลไถลตอนดึกดื่นแบบนี้” หญิงวัยกลางคนแต่งตัวดูอ่อนกว่าวัย แต่ที่หางตากลับเห็นรอยตีนกาชัดเจน “มีคนบอกเราว่าเขาเข้ามาในตึกนี้ คุณเคยเห็นเขาในตึกบ้างไหม?”