บทที่ 349 ของขวัญ

บทที่ 350 ของขวัญ

“ไม่เห็น หรือว่าไม่ยอมรายงานกันแน่?” จิ้งถัวเสินดูอายุน้อยกว่าอีกฝ่ายมาก แต่คำพูดกลับไม่ไว้หน้าเลยแม้แต่น้อย ราวกับไม่ได้ให้ความสำคัญกับสถานะของอีกฝ่ายเลยสักนิด

หัวหน้าสำนักงานสาขาคนนั้นไม่ได้ใส่ใจ เพียงแค่ทวนคำเดิมอีกครั้ง “ทุกคนที่มารับกุญแจเรามีบันทึกไว้หมด จะให้ส่งข้อมูลการลงทะเบียนไปให้ดูไหมล่ะ?”

“การคัดกรองครั้งใหญ่รอบนี้เป็นคำสั่งจากสำนักงานใหญ่ ผมแนะนำให้พวกคุณเก็บความคิดเล็กคิดน้อยนั่นไปซะ ที่เขตหนานกั่งพวกคุณจะทำอะไรกันผมไม่สน แต่คืนนี้ห้ามให้เกิดปัญหาเด็ดขาด” จิ้งถัวเสินปรับช่องสัญญาณสื่อสารวิดีโอ แล้วเชื่อมต่อเข้ากับภาพที่สายลับของเขาส่งมาให้