บทที่ 348 การรวมตัว

บทที่ 349 การรวมตัว

ภายใต้แสงไฟสลัว ผีเสื้อกลางคืนหลายตัวบินวนชนโคมไฟแก้วไม่หยุดหย่อน พวกมันเริงระบำในแสงสว่างและแตกสลายในแสงนั้น จนกระทั่งร่างที่ไร้เรี่ยวแรงร่วงหล่นลงมาและหายลับไปในความมืด

รองเท้าบูทของเจ้าหน้าที่สำนักงานสืบสวนเหยียบลงบนซากผีเสื้อจนแบนราบ แสงไฟบิดเบี้ยวไปมา ขณะที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยซึ่งสวมห่วงดำเดินออกมาจากความมืดทีละคน

เมฆดำก่อตัวหนาแน่น ท้องฟ้ายามค่ำคืนราวกับจะถล่มลงมา

ความกดดันและความเงียบงันปกคลุม พวกเขาเดินหน้าต่อไปโดยไร้สุ้มเสียง

“ถึงแล้ว” จั๋วจวินยกมือขึ้น ทุกคนหยุดฝีเท้า พวกเขายืนอยู่บนถนนยาโซ่วทางฝั่งตะวันออกของอพาร์ตเมนต์เซียงเซิงหย่ง แล้วมองไปยังอีกฝั่งของถนน