บทที่ 338 สัตว์และคน

บทที่ 339 สัตว์และคน

“รูปปั้นดินที่หลุดออกมาจากโรงพยาบาลลี่ซานพวกนี้ เกิดจากการรวมตัวกันของความเชื่อที่บิดเบี้ยวในโลกแห่งเงา รูปปั้นดินเป็นเพียงภาชนะรองรับความเชื่อเท่านั้น สำหรับรูปปั้นดินส่วนใหญ่แล้ว ตราบใดที่เจตจำนงของ ‘เทพ’ ยังไม่สลายไป รูปปั้นพวกนี้ก็จะไม่มีวันแตกสลาย” หญิงพิธีกรกล่าวขึ้น เหตุการณ์ผิดปกติครั้งนี้เกินขอบเขตที่เธอจะรับมือไหวแล้ว ความผ่อนคลายตอนที่เพิ่งก้าวเข้ามาในตึกหายไปจนหมดสิ้น

“นั่นหมายความว่า เจตจำนงของ ‘เทพ’ มีความสามารถที่จะทำลายรูปปั้นของตัวเองได้งั้นหรือ?” หลัวตงจ้องมองเศษหินเล็กๆ ในฝ่ามือ “เปลี่ยนคนเป็นสุนัข ไม่เพียงแต่ลบความเป็นมนุษย์ทิ้งไป แต่ยังเปลี่ยนจิตวิญญาณของพวกเขาได้ด้วย ความสามารถระดับนี้ น่าจะมีแค่ ‘เทพ’ ผู้สร้างเท่านั้นที่ทำได้”