บทที่ 337 คนกับผีอยู่ร่วมกันไม่ได้

บทที่ 338 คนกับผีอยู่ร่วมกันไม่ได้

“เมื่อคนตกลงสู่เงามืดจนกลายเป็นผีไปแล้ว ก็ไม่มีวันหวนกลับมาได้อีก พวกมันไม่ใช่ครอบครัวของเธออีกต่อไป แต่เป็นคำสาปที่โลกแห่งเงาใช้เธอเป็นสื่อกลางเพื่อส่งมอบให้กับโลกแห่งความจริง!” หญิงสาวที่เป็นพิธีกรไม่มีรอยยิ้มหลงเหลืออยู่บนใบหน้าอีกต่อไป น้ำเสียงของเธอจริงจังและเย็นชา “เกาหมิ่ง เราจับตาดูเธอมาหลายวันแล้ว และคาดหวังในตัวเธอไว้สูงมาก หากเธอยอมปล่อยมือจากครอบครัวที่เธอฉุดรั้งไว้ ฉันสามารถพาเธอไปเห็นโลกใบใหม่ที่น่าอัศจรรย์กว่าเดิมได้”

เกาหมิ่งกำหมัดแน่น เขาพูดไม่ออก ร่างกายสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ เขาไม่เข้าใจเลยว่าคนที่ฆ่าภรรยาของเขาเพียงเพื่อจะเอาตัวรอด จะมีหน้ามาพูดจาแบบนี้ได้อย่างไร?