บทที่ 298 ฉันไม่ใช่แม่ของเธอ

ตอนที่ 299 ฉันไม่ใช่แม่ของเธอ

แป้งเปียกส่งกลิ่นเหม็นเน่าผสมปนเปไปกับผลไม้ที่เน่าเสีย เค้กในมือของอาฝางดูแล้วไม่น่าเจริญอาหารเลยสักนิด ทว่าเขากลับมองมันเป็นสมบัติล้ำค่า ประคองไว้อย่างทะนุถนอมแล้วเดินไปที่โต๊ะรับแขก

เมื่อเปิดแผ่นพลาสติกที่หุ้มไว้ออก กลิ่นของน้ำยาฟอร์มาลีนและน้ำยาทำความสะอาดก็พุ่งเข้าจมูกพร้อมกัน อาฝางวางเทียนที่จุดไฟไว้ข้างเค้ก

“นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ฉลองวันเกิด และเป็นครั้งแรกที่มีคนเตรียมเค้กให้ผม” อาฝางประสานมือเข้าหากัน เลียนแบบท่าทางที่เห็นคนอื่นทำในทีวีตอนฉลองวันเกิด สีหน้าของเขาจริงจังจนถึงขั้นเคร่งขรึม “แม่ครับ ผมรู้ว่าแม่คอยอยู่ข้างๆ ผมมาตลอด แม่มานั่งข้างๆ ผมได้ไหมครับ?”