บทที่ 280 คนตาบอดในกระจก

บทที่ 281 คนตาบอดในกระจก

“เขาเป็นใคร?”

เซวียนเหวินไม่คาดคิดว่าเกาหมิ่งจะยังเหลือคนคอยรับช่วงต่ออยู่ข้างนอก แต่ดูจากสภาพของอีกฝ่ายแล้ว เกรงว่าคงจะแตกสลายกลายเป็นเถ้าถ่านก่อนที่เกาหมิ่งจะออกมาเสียอีก

“คนตาบอดที่หูบาดเจ็บ? หรือว่าเขาออกมาจากร่างของต้าโก่วแล้ว?” เกาหมิ่งรู้ดีว่าร่างจริงของต้าโก่วซ่อนตัวอยู่ในบ้านอาฆาตมืดมิดหลังนั้นมาตลอด เจ้าตัวถูกความมืดมิดในโลกนี้ทำร้ายอย่างสาหัสจนยอมเป็นเพียงสุนัขสีดำตัวใหญ่ ดีกว่าต้องจากไปจากกรงสุนัขที่กักขังตัวเองไว้

แต่ตอนนี้เขากลับออกมา แถมยังเสี่ยงชีวิตจนแทบจะแตกสลาย เพียงเพื่อคว้าแขนของเขาไว้