บทที่ 238 ผู้ป่วยภาวะสับสนทางความคิดเสมือนจริง

บทที่ 239 ผู้ป่วยภาวะสับสนทางความคิดเสมือนจริง

“ซู่ม่อยังไม่ตายน่า จะไม่มีร่องรอยการต่อสู้ในห้องเลย เขาและผู้หญิงคนนั้นอาจจะหนีออกไปทางอื่นแล้วก็ได้ อย่างเช่นหน้าต่าง” พี่หมีรู้ว่ามันไม่น่าจะเป็นไปได้ แต่เขาก็ทำได้แค่คิดในแง่ดี เพราะยังไม่เห็นศพของซู่ม่อ

เหล่าเซา ส่ายหน้า “ในห้องที่สัตว์ประหลาดอาศัยอยู่ อะไรที่ไม่น่าเชื่อก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น ทุกอย่างยากที่จะเป็นไปตามที่เราต้องการ”

หัวใจของเขาเต้นเร็วกว่าปกติ เหล่าเซารู้สึกไม่สบายตัวมาตลอด เขาสามารถคาดการณ์อันตรายได้ แต่ตอนนี้เขากลับถูกความรู้สึกนั้นรบกวนอยู่ตลอดเวลา และไม่รู้ว่าอันตรายมาจากไหนกันแน่