บทที่ 227 โรงพยาบาลลี่ซาน

บทที่ 228 โรงพยาบาลลี่ซาน

เกาหมิ่งไม่ได้ออกจากโลกแห่งเงาตลอดทั้งคืน เขาพาชาวเมืองแห่งเงากว่าหนึ่งร้อยคนเริ่มลงมือจัดระเบียบและเคลียร์พื้นที่ในเขตลี่ซานและหมู่บ้านต้าจ้าย

ในโลกความเป็นจริง พื้นที่เขตหมู่บ้านนั้นซับซ้อนเกินบรรยาย ทางเดินและตึกแถวสลับซับซ้อนจนแม้แต่คนที่มีแผนที่อยู่ในมือก็ยังหลงทางได้ง่ายๆ

ทว่าในโลกแห่งเงา เกาหมิ่งและพวกพ้องกลับใช้ประโยชน์จากวัตถุต้องสาปและพลังของเหล่าภูตผี ทำให้สถานที่แห่งนี้ดูน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิม

หลังห้องยังมีห้อง ทางเดินและบันไดที่ทอดยาวไม่มีที่สิ้นสุด หลังประตูทุกบานอาจซ่อนไว้ด้วยสัตว์ประหลาดและกับดักที่คาดไม่ถึง

“ฉันต้องการบ้านที่ปลอดภัยอย่างแท้จริง”