บทที่ 190 ทุกสิ่งล้วนเป็นโชคชะตา!

บทที่ 191 ทุกสิ่งล้วนเป็นโชคชะตา!

หยาดฝนที่ตกกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งซัดสาดลงบนซากปรักหักพังของอาคาร เมฆดำและราตรีกาลฉุดรั้งกันและกันร่วงหล่นลงมา เสียงปืนดังกลบเสียงฟ้าร้อง สายฟ้าแลบแปลบปลาบเผยให้เห็นมีดปลายแหลมในมือของหลิวอี

หลิวอีที่สวมปลอกแขนสภานักเรียนสีแดงพุ่งทะยานไปท่ามกลางพุ่มไม้ แม้รูปร่างจะดูสูงโปร่งและผอมบาง แต่ในตัวเธอกลับซ่อนพลังระเบิดที่น่าสะพรึงกลัวเอาไว้ การควบคุมร่างกายในระดับนี้ ซือถูอันเคยเห็นเพียงแค่ในตัวชิงเกอเท่านั้น

“ดูท่าเธอคงผ่านเหตุการณ์ผิดปกติมาไม่น้อยเลยนะ” ซือถูอันใช้มือข้างหนึ่งยันพื้นไว้ เขาไม่หลบหลีกอีกต่อไป เพราะเจ้าหน้าที่สืบสวนที่มาสมทบได้มาถึงแล้ว พวกเขาติดอาวุธครบมือยืนขวางอยู่เบื้องหน้าซือถูอัน