บทที่ 167 เกาหมิ่ง นายยังจะแสร้งทำเป็นใจเย็นอยู่อีกเหรอ

บทที่ 168 เกาหมิ่ง นายยังจะแสร้งทำเป็นใจเย็นอยู่อีกเหรอ?

เหล่านักเรียนต่างแยกย้ายกันเข้าสู่ห้องต่างๆ และก้าวเข้าสู่วิถีชีวิตที่แตกต่างกัน ซึ่งจุดจบของแต่ละคนย่อมไม่เหมือนกัน

ภายในห้องที่เปรียบเสมือนตัวแทนของโรงเรียน มีนักเรียนหกคนยืนอยู่ พวกเขาถือกระดาษลงคะแนนที่มีชื่อระบุตัวตนของตนเองไว้ และมองหน้ากันด้วยความตึงเครียด

“ทุกคนต่างก็มีภารกิจชีวิตของตัวเอง อย่ามัวแต่ยืนบื้ออยู่ตรงนี้เลย เริ่มลงมือกันได้แล้ว” หวังเจี๋ยหันไปมองเด็กสาวที่อยู่ตรงข้าม สมัยเรียนเธอเคยสารภาพรักกับเขา แต่เวลาผ่านไปหลายปี ตอนนี้เธอได้กลายเป็นภรรยาของคนอื่นไปแล้ว

ไม่มีใครคาดคิดว่า “ฆาตกรต่อเนื่อง” อย่างหวังเจี๋ยจะเข้ามาในโรงเรียนได้ เด็กสาวคนนั้นรีบวิ่งไปที่ประตู เธอหวังจะเปิดออกเพื่อเปลี่ยนห้อง แต่ทว่าทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสกับลูกบิด ไฟทั้งห้องก็ดับวูบลง

บานประตูถูกเปิดออก เผยให้เห็นภาพภายนอกที่เป็นถนนหนทางคลาคล่ำไปด้วยผู้คนและตึกระฟ้าสูงตระหง่าน โหย่วเต๋อกำลังเดินวนไปมาด้วยความร้อนรน