บทที่ 165 th

第166章 司徒อันกับเซียนเลือดเนื้อที่เฝ้าถวิลหา

ด้วยความพยายามอย่างไม่ลดละของเกาหมิ่ง เขาไม่เพียงแต่เพิ่มความเข้มข้นในการฝึกฝนให้เพื่อนร่วมชั้นห้อง 13 เท่านั้น แต่ยังถือโอกาสทดสอบซือถูอันและกฎระเบียบของโรงเรียนไปในตัวด้วย

นักออกแบบเกมเรื่องเล่าสยองขวัญที่แท้จริงย่อมต้องปฏิบัติกับทุกคนอย่างเท่าเทียม แม้แต่กับตัวเองก็ไม่เว้น

“เกาหมิ่ง พูดอะไรหน่อยสิ? ทำไมนายดูไม่ค่อยกระตือรือร้นเลยล่ะ?” จางติ่งโบกมือผ่านหน้าเกาหมิ่ง “ฉันพยายามควบคุมอุทกภัยอยู่ น่าจะยื้อไปได้ถึงตอนเย็น ถ้าหลังจากนั้นก็คงไม่ไหวแล้ว”

“ถ้าถึงตอนเย็น ก็น่าจะเพียงพอแล้วล่ะ……”

เกาหมิ่งมองไปทางด้านหลังของจางติ่ง ด้วยความช่วยเหลือจากสภานักเรียน ชาวบ้านในละแวกนั้นเริ่มกลับมามีสติสัมปชัญญะมากขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาต่างกลายเป็นพลังให้จางติ่ง และเพราะมีทุกคนอยู่ตรงนี้ จางติ่งจึงยังพอประคองสถานการณ์ต่อไปได้

“สภานักเรียนช่วยชำระล้างอุทกภัย ส่วนผีน้ำที่ได้สติกลับมาก็ถูกฉันแย่งกลับมาที่ซูเปอร์มาร์เก็ต ทุกคนต่างก็ทำเรื่องดีๆ ทั้งนั้น” จางติ่งยึดหลักการทำทุกอย่างให้เต็มที่ “จริงสิ เด็กผู้หญิงคนนั้นก็ยอมเข้าร่วมกับเราแล้วนะ”