บทที่ 151 ห้องเรียนที่ 13 กับ ระบำเหล่ามาร

บทที่ 152 ห้องเรียนที่ 13 กับ "ระบำเหล่ามาร"

ทางเดินในหอพักนักเรียนจะว่ายาวก็ยาว จะว่าสั้นก็สั้น จีเจ๋อถูกสมาชิกสภานักเรียนลากเข้าไปในห้องพักห้องหนึ่งที่ไม่มีเลขห้องติดไว้

ต่างจากห้องพักทุกห้องที่เคยเห็นมา ห้องนี้กว้างขวางมาก ผนังและพื้นเป็นสีแดงฉานราวกับเลือด ภายในวางเรียงรายไปด้วยเตียงนอน แต่ละเตียงถูกกั้นด้วยมุ้ง

จีเจ๋อขยับเข้าไปใกล้มุ้งแล้วชะโงกหน้ามองดู

บนเตียงมีนักเรียนในชุดเครื่องแบบนอนอยู่ พวกเขาจมดิ่งสู่ห้วงนิทรา ผิวหนังเหี่ยวย่น ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยตีนกาและกระคนแก่ กลิ่นอายของคนชราอบอวลไปทั่วทั้งห้อง

"นี่มันหอพักนักเรียนหรือสถานพักฟื้นผู้ป่วยระยะสุดท้ายกันแน่?" แค่เห็นภาพตรงหน้า จีเจ๋อก็รู้สึกขนลุกซู่

"พวกเขาคืออิฐหินที่ก่อร่างสร้างโรงเรียนนี้ขึ้นมา หากไม่มีการอุทิศตนของพวกเขา ก็จะไม่มีกฎระเบียบในโรงเรียนอย่างทุกวันนี้" สมาชิกสภานักเรียนที่ติดปลอกแขนผลักจีเจ๋อหนึ่งที "รีบเดินไปได้แล้ว"