บทที่ 140 ปล่อยฉันออกไป!

บทที่ 141 "ปล่อยฉันออกไป!"

แต่ก่อนครูศิลปะเกลียดการถูกกฎของโรงเรียนตีกรอบมากแค่ไหน แต่ตอนนี้เธอเปลี่ยนความคิดไปแล้ว เธอปรารถนาอย่างยิ่งให้กฎของโรงเรียนช่วยกดขี่เซี่ยหยางเอาไว้

คนบ้าผู้นี้สูญเสียเหตุผลไปโดยสิ้นเชิง ไม่สามารถมองด้วยสายตาของคนปกติได้เลย

ผนังด้านนอกของบ้านอาฆาตของครูศิลปะถูกยึดครองไปกว่าครึ่ง หากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไป ครูศิลปะรู้สึกว่าตนเองอาจจะกลายเป็นเพียงภาพวาดชิ้นหนึ่งของคนอื่นเข้าจริงๆ

เมื่อไม่สามารถวาดภาพเซี่ยหยางได้ ครูศิลปะจึงเริ่มหันไปโจมตีเกาหมิ่งแทน ทว่าเมื่อเธอพยายามจะวาดภาพเกาหมิ่ง เธอกลับพบว่าตนเองไม่มีทางวาดเขาได้จบสิ้น