กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 128 ฉันจัดอยู่ในภัยพิบัติระดับไหน?
ติงย่วนเกือบคิดว่าหูของตัวเองมีปัญหา เขาจ้องมองเกาหมิ่งอยู่นานโดยไม่พูดอะไร “แม้แต่เทพอสูรยังไม่กล้าไปท้าทายกฎ แล้วนายที่เป็นคนเป็นๆ กลับอยากจะไปกำหนดกฎใหม่ขึ้นมาเองเนี่ยนะ? นายบ้าไปแล้วหรือว่าฉันหูฝาดกันแน่?”
“กฎทุกอย่างล้วนต้องการผู้คุมกฎ ถ้าเรากำจัดผู้คุมกฎพวกนั้นทิ้งไปให้หมด กฎของพวกมันก็ไม่ต่างอะไรกับของประดับบ้านไม่ใช่เหรอ?” ความคิดของเกาหมิ่งเรียบง่ายมาก เพียงแต่ตอนที่เขาพูด ประโยคนี้ถูกลดระดับเสียงลงต่ำมาก เพราะเขากลัวว่าเอี๋ยนซีจือจะได้ยินแล้วจะทำให้ภาพลักษณ์ของเขาในสายตาอาจารย์ใหญ่เอี๋ยนดูแย่ลง