บทที่ 120 อาจารย์ใหญ่ก็เป็นแค่เรื่องตลก

บทที่ 121 อาจารย์ใหญ่ก็เป็นแค่เรื่องตลก

หลังจากอ่านข้อความที่เกาหมิ่งส่งมา หวังเจี๋ยอยากจะตบหน้าตัวเองสักฉาดจริงๆ เพื่อนร่วมห้องทุกคนต่างก็มีกุญแจห้องของตัวเองอยู่แล้ว ถ้าไม่ใช่เพื่อนร่วมห้องก็ไม่มีความจำเป็นต้องปล่อยให้เข้ามา จะเปิดประตูหาเรื่องใส่ตัวเพิ่มความเสี่ยงให้ตัวเองตายไปทำไม

ไม่ว่าหยวนฮุยจะเป็นผีหรือไม่ ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแล้วก็ทำได้เพียงเผชิญหน้า หากไม่ไหวจริงๆ หวังเจี๋ยก็เตรียมจะลากเกาหมิ่งกับซีซานไปหลบในห้องน้ำทั้งคืน

“เปิดประตูสิ! ฉันหม่าเถาเอง! ฉันไม่ได้หลอกพวกนายนะ คนตรวจหอใกล้จะมาแล้ว!”

“ห้ามเปิดประตู” หยวนฮุยกระโดดลงจากเตียงมาขวางหน้าประตูไว้ “กลับไปอยู่บนเตียงของนายซะ คืนนี้ห้ามใครลงจากเตียงเด็ดขาด”