กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 100 สายฝนเมื่อสิบปีก่อนตกลงมาบนตัวฉัน
เหตุการณ์ผิดปกติในซูเปอร์มาร์เก็ตถนนหมินหลงไม่ได้ทำให้เกาหมิ่งรู้สึกถึงความผิดปกติใดๆ เขาอาศัยประสบการณ์ที่สั่งสมมาจากการเป็นนักให้คำปรึกษาทางจิตวิทยาหลายปี ในที่สุดก็ทำให้ภรรยาของลุงหลี่สงบลงได้
“ฉันไม่ได้คัดค้านที่ตาแก่หลี่จะดื่มเหล้าหรอกนะ แต่ร่างกายเขาไม่ไหวจะดื่มแบบนั้นแล้ว” หญิงชราหยิบหวีไม้ขึ้นมาดูอยู่ครู่หนึ่ง “อายุเจ็ดสิบกว่าแล้วยังทำตัวเป็นเด็กไปได้ เธอรีบไปเรียกเขาออกมาให้เปลี่ยนเสื้อผ้าแห้งๆ ที่บ้านเถอะ อย่าให้เขาเป็นหวัดไปอีกคนเลย”
“ลุงหลี่กับเถ้าแก่จางหลบเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ตครับ” เกาหมิ่งชี้ทางให้หญิงชราโดยไม่ลังเล