บทที่ 84 รูปหน้าศพสีดำสนิท

บทที่ 85 รูปหน้าศพสีดำสนิท

กลิ่นอายสารพัดชนิดพุ่งเข้าสู่โพรงจมูก ชิงเกอไม่คาดคิดเลยว่าแม้จะสังเวยชีวิตผู้คนไปมากมายขนาดนั้นแล้ว ตนเองก็ยังคงถูกลากเข้าสู่โลกแห่งเงาอยู่ดี

“ความหิวโหยของสัตว์ประหลาดตัวนี้ชักจะมากขึ้นทุกที”

การสูญเสียการมองเห็นและการได้ยินเปรียบเสมือนการถูกขังอยู่ในกรงขัง แต่ชิงเกอไม่ได้รู้สึกหวาดกลัว ความมั่นใจทั้งหมดของเขามาจากมีดสีดำในมือ

เดิมทีตัวมีดไม่ได้เป็นสีดำเช่นนี้ แต่มันถูกชโลมไปด้วยคราบเลือดและน้ำมันศพ อีกทั้งยังถูกเช็ดถูด้วยยันต์อาคมทุกวัน จึงเต็มไปด้วยกลิ่นอายชั่วร้าย

“กลิ่นแต่ละอย่างแทนตัวตนของคนหนึ่งคน ข้าแยกแยะไม่ได้ว่ากลิ่นไหนดีหรือร้าย แต่ขอแค่ใครก็ตามที่เข้าใกล้ข้า ข้าจะฆ่าทิ้งให้หมด ไม่ช้าก็เร็วข้าต้องหาทางออกไปได้แน่”

คอกสุนัขในหมู่บ้านปัวหว่านเป็นสถานที่ที่ซือถูอันให้ความสำคัญมาก เขาไม่ได้สนใจความสามารถของสัตว์ประหลาดในคอกสุนัขหรอก สิ่งที่เขาต้องการคืออย่างอื่นต่างหาก