เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 66 อีกค่ำคืนที่แสนธรรมดา อบอุ่น และเรียบง่าย
เซวียนเหวินที่เปียกโชกไปทั้งตัวแบกเกาหมิ่งไว้บนหลัง พวกเขาเดินลุยโคลนไปตามเส้นทางยามค่ำคืนที่ยาวไกล
"ให้ฉันแบกเธอแทนไหม?"
"ใกล้จะถึงแล้ว"
พายุฝนกระหน่ำซัดร่างของทั้งสอง เมื่อเทียบกับความมืดมิดไร้ขอบเขตแล้ว พวกเขาช่างเล็กจ้อยเหลือเกิน แสงสว่างในมือของพวกเขาดูเหมือนจะดับลงได้ทุกเมื่อ
หลังจากนั้นไม่นาน เซวียนเหวินก็เข็นรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าคันหนึ่งออกมาจากหลังต้นไม้ตรงทางแยกของถนน เธอตบเบาะหลังแล้วพูดว่า "เร็วเข้า!"
"ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะมาส่งฉันกลับบ้านแบบนี้" เกาหมิ่งขึ้นนั่งบนรถ สองมือจับพนักพิงแน่น "คนในโลกแห่งเงาก็ขี่รถจักรยานยนต์ไฟฟ้าด้วยเหรอ?"
"ถนนถูกปิด รถใหญ่เข้าไม่ได้" เซวียนเหวินบ้วนน้ำฝนออกจากปาก จ้องมองเกาหมิ่ง "ช่างเถอะ เธอเอาเสื้อกันฝนมาให้ฉัน แล้วไปหลบอยู่ข้างหลัง"
"ได้ ฉันจะทำตามที่เธอว่า"