เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 64 ฉัน เกาหมิ่ง
เลือดเนื้อเกาะตัวแข็งอยู่บนผนังที่เย็นเยียบ เกาหมิ่งที่ตายไปแต่ละคนล้วนมีสภาพแตกต่างกันไป การถูกใบหน้าของตัวเองนับไม่ถ้วนจ้องมอง ทำให้สมองของเกาหมิ่งเริ่มสับสนวุ่นวาย
ร่างกายของเขาปะทะเข้ากับผนัง ในวินาทีที่เลือดเนื้อสัมผัสกัน เขาก็ได้เห็นความทรงจำของศพเหล่านั้น
"คุณหมอครับ เกมที่ผมทำอยู่ดูเหมือนจะกลายเป็นความจริงไปแล้ว"
"นั่นไม่ดีเหรอ? เดี๋ยวนี้ผู้คนมีความกดดันในการทำงานสูงมาก แต่คุณกลับสามารถหลุดพ้นจากสิ่งเหล่านั้นได้"
"แต่ผมเป็นนักออกแบบเกมเรื่องเล่าสยองขวัญ ผมเคยร่างพล็อตคดีฆาตกรรมมาแล้ว 126 คดี สร้างฆาตกรที่มีนิสัยแตกต่างกันหลายสิบคน เพื่อหาข้อมูล ผมดูหนังเขย่าขวัญมา 95 เรื่อง อ่านการ์ตูนสยองขวัญกว่า 400 เล่ม และรวบรวมตำนานพื้นบ้านเรื่องลี้ลับมามากกว่า 2,000 เรื่อง ตอนนี้... ดูเหมือนพวกมันทั้งหมดจะกลายเป็นเรื่องจริงไปแล้ว!"
"แล้วคุณคิดว่าผมดูคุ้นหน้าไหม?"