กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 63 อุโมงค์ที่ฝังร่างของผม
แสงอุ่นๆ สาดส่องลงบนใบหน้า เกาหมิ่งยันตัวลุกขึ้นจากเตียงในห้องผู้ป่วยพิเศษ
ภายในห้องเต็มไปด้วยเครื่องมือทางการแพทย์ที่เขาไม่รู้จัก ส่วนโถงทางเดินด้านนอกมีเจ้าหน้าที่เฝ้ายามอย่างแน่นหนา แม้แต่ยุงสักตัวก็บินผ่านเข้าไปไม่ได้
“ร่างกายของคุณอยู่ในสภาพที่แย่มาก มีบาดแผลทั้งเล็กและใหญ่รวมกันหลายสิบแห่ง ซึ่งทั้งหมดล้วนหลบเลี่ยงจุดตายของคุณได้อย่างน่าอัศจรรย์ แต่ปัญหาสำคัญที่สุดในตอนนี้คือ อวัยวะภายในของคุณเกิดความเสียหายอย่างถาวร พวกเราพยายามทุกวิถีทางแล้ว แต่ก็ทำได้เพียงช่วยยื้อเวลาให้คุณเท่านั้น”
แพทย์และพยาบาลสแตนด์บายตลอด 24 ชั่วโมง พวกเขาพักอยู่ในห้องข้างๆ เกาหมิ่งนี่เอง
“ที่นี่ที่ไหน?”