บทที่ 57 ร้านเนื้อที่ไม่ใช่ร้านเนื้อ

บทที่ 57 ร้านเนื้อที่ไม่ใช่ร้านเนื้อ

==================================================

เลือดสาดกระเซ็นไปทั่วรูปปั้นดินเทพผี ร่างไร้ศีรษะของร่างทรงยังคงคุกเข่าอยู่กลางกองยันต์เต็มพื้น

“ถ้าในชะตาไม่มี ข้าก็จะไปคว้ามาเอง”

ซือถูอันยืนอยู่หน้าร่างทรงที่ไร้ชีวิต ปล่อยให้รูปปั้นเทพผีเหล่านั้นจ้องมองมาที่ตน

เช็ดคราบเลือดบนมีดสับกระดูกออก บนตัวซือถูอันก็เริ่มปรากฏอักษรสีดำ: “เจ้าหน้าที่สืบสวนจากสำนักงานสอบสวนทั้งหกแห่งในเขตตะวันออก หลังจากบริโภคเลือดเนื้อแล้ว เวลาเสียชีวิตโดยเฉลี่ยคือสิบเจ็ดชั่วโมง คนที่มีเจตจำนงแน่วแน่มากเท่าไร ก็จะรักษาสติสัมปชัญญะไว้ได้นานขึ้นเท่านั้น และเวลาเอาชีวิตรอดก็จะยาวนานขึ้นตามไปด้วย”

“เจ้าตายเมื่อไหร่ ร่างกายของเจ้าก็จะเป็นของข้า” เสียงของชายแปลกหน้าดังขึ้นอีกครั้ง