บทที่ 50 ศาลเจ้าเลือดเนื้อ

บทที่ 50 ศาลเจ้าเลือดเนื้อ

ร้านอาหารราวกับมีชีวิตขึ้นมา ผนังค่อยๆ เคลื่อนตัวบีบเข้าหากัน ประตูและวงกบส่งเสียงกระทบกันดังสนั่นประหนึ่งฟันบนและฟันล่างที่กำลังขบเข้าหากัน

“ในก้นบึ้งหัวใจของทุกคนต่างซ่อนความปรารถนาบางอย่างเอาไว้ และข้าสามารถทำให้ความปรารถนาของพวกเจ้ากลายเป็นจริงได้ เพียงแค่กินเนื้อที่ข้าเตรียมไว้ให้ พวกเจ้าก็จะไม่ต้องเผชิญกับความทุกข์ทรมานใดๆ อีกต่อไป”

กลิ่นเนื้อหอมหวนเข้มข้นซึมลึกเข้าไปในร่างกาย จู้เหมี่ยวเหมี่ยวเริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้ เธอใช้เล็บจิกไหล่ทั้งสองข้างของตนเองอย่างบ้าคลั่ง

เล็บจิกจนเนื้อฉีกขาด เลือดสดๆ ไหลริน ภายใต้การกระตุ้นของกลิ่นเนื้อหอมหวน เธอราวกับเห็นพ่อแม่ที่เสียชีวิตไปในกองเพลิง

ตอนเด็กๆ พ่อแม่เคยอุ้มเธอไว้บนบ่า ประคับประคองให้เธอเติบโต