บทที่ 46 คนมีสองหัวใจ

บทที่ 46 คนมีสองหัวใจ

อะไรคือคน? อะไรคือผี?

ในวินาทีนี้ เกาหมิ่งเริ่มแยกแยะไม่ออก ทั้งคนและผีต่างก็หวาดกลัว ต่างฝ่ายต่างกลัวว่าอีกฝ่ายจะมองว่าตนเป็นคนแปลกหน้า

เมื่อก่อนเกาหมิ่งมองว่าการที่โลกแห่งเงารุกรานความเป็นจริงเป็นเพียงภัยพิบัติ และรู้สึกว่าเกมที่เขาผลิตขึ้นมาจะทำลายเมืองนี้ แต่ตอนนี้ในใจเขากลับมีความคิดอื่นเกิดขึ้น

จ้าวสี่กลับมาแล้ว เพื่อนบ้านทั้งตึกต่างหวาดกลัว ทั้งด่าทอ ร้องไห้ และขอความช่วยเหลือ กงสี่เองก็กลับมาแล้วเช่นกัน แต่คุณยายยังคงเฝ้ารอเขาอยู่เสมอ ต่อให้สมองจะเลอะเลือนจำเขาไม่ได้แล้ว แต่ก็ยังคงรอเขาอยู่ดี

“ใครกันแน่ที่ผิด?”

กงสี่ปล่อยมือคุณยายแล้วเริ่มจัดระเบียบรูปถ่ายในห้อง “เราต้องรีบหน่อย ผู้ดูแลตึกอาจจะกลับมาอีกเมื่อไหร่ก็ได้”

“ต้องย้ายไปชั้นอื่นไหม?”