กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 40 ค่ำคืน!
“อย่ากินข้าวพวกนั้น! นั่นมันของคนตาย!”
เกาหมิ่งพุ่งตัวไปหาหว่านชิว แต่เซวียนเหวินกลับคว้าตัวเขาไว้แน่น
ริมฝีปากของหว่านชิวถูกย้อมจนเป็นสีแดง เขากำลังขยับร่างกายอย่างเชื่องช้า ใบหน้าบิดเบี้ยว ลำคอสั่นกระตุก เลือดผสมกับเม็ดข้าวร่วงหล่นออกมาจากปาก “พะ...พวกคุณ...”
เสียงที่ฟังไม่ได้ศัพท์ดังขึ้น สีหน้าของหว่านชิวเปลี่ยนไปมาไม่หยุด
ผ้าม่านหนาหนักถูกลมเย็นพัดไหว เงินกระดาษที่ขาดวิ่นปลิวว่อนลงบนพื้น ผนังและเพดานเริ่มแตกร้าวและซีดจาง ราวกับมีแมลงบางอย่างกำลังคลานยั้วเยี้ยอยู่ตามรอยแยกเหล่านั้น
ร่างกายของหว่านชิวโอนเอนไปมา น้ำเสียงที่เขาใช้พูดราวกับคนแก่ที่กำลังร่ำไห้ “หน้ามีเสือ หลังมีผีร้าย ฟ้าไม่ตอบ ดินไม่รับ...”
ดูเหมือนมีบางอย่างในห้องที่พยายามจะใช้ปากของหว่านชิว บอกเล่าเรื่องราวบางอย่างแก่เกาหมิ่งและเซวียนเหวิน
“ผีกินคน คนกินเนื้อ เนื้อกินผี”