บทที่ 39 สิ่งที่เห็นล้วนเป็นลางร้าย

บทที่ 39 สิ่งที่เห็นล้วนเป็นลางร้าย

“ขอให้พวกคุณเจอสิ่งที่ตามหาอยู่นะ”

หญิงวัยกลางคนหันหลังกลับไปปิดประตู เมื่อประตูเหล็กดัดสีแดงปิดลง ตุ๊กตาผ้าตัวหนึ่งก็คลานไปข้างเก้าอี้ แล้วก้มหน้าก้มตากินบะหมี่ที่เย็นชืดอย่างหิวโหย

ภายในตุ๊กตาผ้าตัวนั้น... เหมือนจะมีคนซ่อนอยู่?

“เกาหมิ่ง อย่าหันกลับไป” เซวียนเหวินกระซิบเตือน เธอเดินต่อไปจนห่างออกไปสิบเมตรถึงได้หยุดฝีเท้า

“มีคนกำลังจ้องมองพวกเราอยู่หรือเปล่า?” เกาหมิ่งรู้สึกโชคดีที่เรียกเซวียนเหวินมาด้วย บรรยากาศภายในอพาร์ตเมนต์แห่งนี้มันวิปริตเกินไปแล้ว