กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 33 เด็กที่น่าสงสารที่สุด
“หว่านชิว?”
เมื่อได้ยินชื่อนี้ เกาหมิ่งก็รีบสั่งให้จู้เหมี่ยวเหมี่ยวปล่อยมือทันที ก่อนจะเดินตรงไปยังมุมตึกของชั้นเรียน
ที่หน้าห้องน้ำหญิงมีนักเรียนชายสี่คนยืนอยู่ บางคนคาบยาสูบ บางคนผูกเสื้อนักเรียนไว้ที่เอว และมีคนหนึ่งกำลังเล่นไฟแช็กโลหะอย่างคล่องแคล่ว ทั้งหมดแต่งตัวด้วยแฟชั่นจัดจ้าน
เกาหมิ่งไม่ส่งเสียงใดๆ เขาค่อยๆ ย่องเข้าไปใกล้
นักเรียนที่คาบยาสูบชูโทรศัพท์มือถือขึ้นสูงเพื่อถ่ายคลิป ภายในห้องน้ำหญิงมีนักเรียนชายอีกคนหนึ่งที่ตัวเปียกโชกไปทั้งตัว
เด็กชายคนนั้นดูเซ่อซ่า เขาพยายามจะวิ่งหนีออกมา แต่ก็ถูกนักเรียนคนอื่นๆ หัวเราะเยาะและผลักกลับเข้าไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า