บทที่ 30 ไป๋เซียว

บทที่ 30 ไป๋เซียว

เมื่อเงาจางหายไป เกาหมิ่งและจู้เหมี่ยวเหมี่ยวก็กลับคืนสู่โลกแห่งความเป็นจริงอีกครั้ง น้ำฝนโปรยปรายลงบนร่าง จู้เหมี่ยวเหมี่ยวที่ยังคงกำขวานดับเพลิงไว้ในมือทรุดตัวลงนั่งกับพื้นทันที เส้นประสาทที่ตึงเครียดของเธอเพิ่งจะคลายลงในวินาทีนี้เอง

จู้เหมี่ยวเหมี่ยวไม่ได้สวมหมวกเสื้อกันฝน เธอเงยหน้ามองตึกหมายเลข 4 อย่างเลื่อนลอย ไม่นานมานี้ยังมีเจ้าหน้าที่สืบสวนสิบคนรวมตัวกันอยู่ที่โถงทางเดิน แต่ตอนนี้กลับเหลือเพียงสองคนแล้ว ใบหน้าของทุกคนที่เคยเข้ารับการฝึกอบรมร่วมกันในสำนักงานสืบสวนยังคงสลักอยู่ในความทรงจำของเธออย่างชัดเจน