เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 17 นอกจากฉันแล้ว จะมีนักออกแบบเกมคนไหนใส่ใจความเป็นความตายของผู้เล่นอีก?
“รูปหน้าศพแต่ละใบควรจะมีวิธีปลุกพลังที่เฉพาะเจาะจง หากฝึกฝนจนชำนาญแล้ว บางทีครอบครัวใหญ่ของเราอาจจะได้สุขร่วมเสพ ทุกข์ร่วมต้านกันจริงๆ ก็ได้”
หลังจากทานมื้อเช้าเสร็จ เกาหมิ่งก็นำรูปถ่ายขาวดำเหล่านั้นมาวางไว้ข้างตัว
“ในเมื่อสามารถเรียกพ่อผีและแม่ผีมาส่งเค้กได้ทุกเมื่อ นั่นก็ถือว่าฉันมีทักษะเอาตัวรอดในระดับหนึ่งแล้ว แต่ถ้าอยากมีชีวิตรอดท่ามกลางความโกลาหลแค่นี้ยังไม่พอ ฉันต้องการผู้ช่วยมากกว่านี้”
ในหัวของเกาหมิ่งปรากฏใบหน้าของเซวียนเหวินขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจ ฆาตกรต่อเนื่องผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาคนนั้นจัดการนางเอกทุกคนในเกมจนหมดสิ้น แล้วพุ่งเป้ามาที่เกาหมิ่งโดยตรง
ทุกย่างก้าวในแผนการของเธอทั้งเหี้ยมโหดและแม่นยำ คนแบบนี้ร้ายกาจและน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก