กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 1 ค่ำคืนที่แสนธรรมดาและอบอุ่น
“สุขสันต์วันเกิดนะ!”
แสงไฟในห้องนั่งเล่นสาดส่องลงบนผ้าปูโต๊ะสีเหลืองอ่อนให้ความรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด พ่อกับแม่ถือเค้กเดินเข้ามาในบ้าน
ทั้งสองไม่เคยนำอารมณ์ขุ่นมัวจากที่ทำงานกลับมาด้วย พวกเขายิ้มแย้มแจ่มใส แม้จะเหน็ดเหนื่อยมาตลอดทั้งวัน แต่กลับไม่ปรากฏร่องรอยของความอ่อนล้าให้เห็นเลยแม้แต่น้อย
เกาหมิ่งเลิกม่านห้องครัวเดินถือกับข้าวที่เพิ่งทำเสร็จออกมา เขาไม่ได้พูดอะไรกับพ่อและแม่ เพียงแต่นั่งลงที่มุมหนึ่งของโต๊ะอาหารตามลำพัง
“เด็กคนนี้นี่...” พ่อส่ายหัวอย่างจนใจ ถอดเสื้อกันฝนและรองเท้าบูทออก ก่อนจะวางรองเท้าแตะไว้ข้างเท้าแม่
พ่อในชุดสูทเนี้ยบดูเป็นสุภาพบุรุษผู้สง่างาม ส่วนแม่ที่สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงยีนส์ดูอ่อนโยนและคล่องแคล่ว เธอเอ่ยชมฝีมือทำอาหารของเกาหมิ่ง ก่อนจะโยนเสื้อผ้าที่เปลี่ยนแล้วเข้าไปในห้องน้ำ
เสียงน้ำไหลดังขึ้น หลังจากแม่ล้างมือเสร็จ บนอ่างล้างหน้ายังคงมีคราบสีแดงคล้ำหลงเหลืออยู่สองสามจุด
“วันนี้เป็นวันเกิดลูก ไม่ว่างานจะยุ่งแค่ไหน พ่อกับแม่ก็จะรีบกลับมาอยู่เป็นเพื่อนลูกนะ”
เกาหมิ่งทำเหมือนไม่ได้ยินเสียงของพ่อแม่ เขาก้มหน้าต่ำ ตั้งใจฟังข่าวจากโทรทัศน์