กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 96 ไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่
เฉินอี้ได้ยินแล้วก็คิดว่าเจ้าหมอนี่คงอยากสานสัมพันธ์ในชาติที่แล้วต่อ จึงถามว่า
“งั้นนายลงไปอยู่เป็นเพื่อนเธอดีไหม?”
หวังชวนส่ายหัวทันทีราวกับกระพรวน “ไม่เอา ๆ!”
จากนั้นก็พับกระดาษยันต์อย่างระมัดระวังแล้วใส่กระเป๋า
แล้วเขาก็ไม่ลืมจ่ายเงิน “นักพรต ยันต์แผ่นนี้ผมซื้อเอง ราคาเท่าไร?”
เสวียนเฉิงจื่อมีสีหน้าสบาย ๆ “ไม่ได้เปลืองแรงอะไร ยกให้คุณแล้วกัน”
หวังชวนเด้งตัวลุกขึ้นยืนทันที “อะไรนะ? ไม่คิดเงินเหรอ?!”
ไม่ใช่แค่เขา เฉินอี้เองก็ประหลาดใจมาก
เสวียนเฉิงจื่อพยักหน้า “ทำไม คุณยังไม่พอใจอีกเหรอ?”