กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 52 หญิงชราที่ถูกฝังทั้งเป็น
จางอิ่งรีบพยักหน้าหงึก ๆ บอกว่าต่อไปจะไม่ทำอีกแล้ว
ระหว่างทางกลับ จางอิ่งก็ยังอดถามไม่ได้
“เฉินอี้ นายรู้เรื่องแบบนั้นได้ยังไง ตอนเรียนก็ไม่เห็นรู้เลย”
เฉินอี้ยิ้มแล้วตอบส่ง ๆ
“อ่านเจอในอินเทอร์เน็ตน่ะ จำมาได้สองสามอย่าง ไม่คิดว่าจะใช้ได้จริง”
เฉินอี้ไม่รู้ว่าเธอเชื่อหรือเปล่า แต่หลังจากนั้นเธอก็ไม่ได้ถามต่อ
ตอนใกล้แยกกัน จางอิ่งเรียกเขาไว้
“เฉินอี้ พรุ่งนี้ว่างไหม ฉันเลี้ยงข้าว”
เฉินอี้ปฏิเสธโดยไม่ต้องคิด