กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 51 อย่าพูดพล่อย ๆ เด็ดขาด
หลังออกจากร้านตัดผม เฉินอี้ก็มุ่งตรงไปยังร้านอาหารที่นัดกับเหยาเหยาไว้
นั่งได้ไม่นาน เธอก็มาถึง
วันนี้เหยาเหยาใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงสแล็ก มัดผมหางม้า ดูสะอาดสะอ้านและคล่องแคล่ว
เหยาเหยานั่งลงฝั่งตรงข้าม หยิบหนังสือเล่มหนึ่งจากถุงถือแล้วยื่นให้เขา
เฉินอี้พลิกดูคร่าว ๆ หลายหน้าข้างในถูกพับไว้ และหน้าที่พับไว้ก็มีเส้นขีดด้วยปากกาแดง
“เหยาเหยา ลำบากคุณแล้ว ใช้เวลาไปเยอะเลยใช่ไหม”
เหยาเหยายิ้มหวาน “พี่อี้ พูดแบบนี้ก็เหมือนเราเป็นคนอื่นกันเลย”
“ถ้าคุณไม่ช่วยฉัน ฉันคงยังถูกเจ้าสิ่งนั้นตามรังควานอยู่เลย~”