กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 15 จะยื่นขอรางวัลให้
หลังมองส่งคนทั้งครอบครัวของจางโหย่วเดินเข้าไปในสำนักเต๋าจนหมด ประตูที่เปล่งแสงก็หายไปด้วย
เฉินอี้มองสถานที่ที่กักขังครอบครัวจางโหย่วมาสิบกว่าปีเป็นครั้งสุดท้าย ลูบด้ายแดงสามครั้ง แล้วกลับมายังยมโลก
โลกหมุนคว้างไปชั่วขณะ พอยืนได้มั่นคง เขาก็เห็นเงาสองร่างที่คุ้นเคยยืนอยู่หน้าโต๊ะของเขา
ยังไม่ทันได้พูด หม่าเมี่ยนก็ตบไหล่เฉินอี้อย่างแรง
“เฉินอี้ พวกพี่มองนายไม่ผิดจริง ๆ เป็นคนทำงานเอาจริงเอาจัง!”
ฝ่ามือนี้ทำให้เฉินอี้เซถลา ต้องคว้ามุมโต๊ะไว้ถึงไม่ล้ม
เห็นทั้งสองคนยิ้มแย้ม เฉินอี้ก็ยิ่งงงไปกันใหญ่