เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14 เผชิญหน้ากับทั้งเจ็ดคนในครอบครัว
สำนักงานมืดสลัวที่ทอดยาวไร้จุดสิ้นสุดเหลือเพียงเฉินอี้คนเดียว กับความเงียบงัน
มองแฟ้มบนโต๊ะที่บันทึกการตายของผู้คนไว้นับไม่ถ้วน เฉินอี้ก็ถอนหายใจหนัก ๆ
หนักอึ้งเหลือเกิน...
แม้แฟ้มในมือจะไม่มีน้ำหนักอะไร แต่ชื่อแต่ละชื่อบนนั้นกลับเหมือนก้อนหินมหึมากดทับหัวใจ จนเฉินอี้แทบหายใจไม่ออก
หลังคิดทบทวนอยู่หลายครั้ง เฉินอี้ก็ยังหยิบปากกาสื่อวิญญาณขึ้นมา วางปลายปากกาเบา ๆ ลงบนชื่อจางโหย่ว
อย่างไรก็ต้องเผชิญหน้าอยู่ดี จะยืดเยื้อไปก็ไม่มีความหมาย
ไหน ๆ รับเงินเดือนมาแล้วก็ต้องทำงาน งั้นเริ่มจากทำความเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นในตอนนั้นก่อนดีกว่า
วินาทีต่อมา ทุกสิ่งที่จางโหย่วเคยประสบตอนมีชีวิตก็ปรากฏตรงหน้า ฉากต่าง ๆ เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว