ตอนที่ 197 ฝูเป่าพาตาเขยขึ้นเขา

คุณหลินจัดยาให้ครบสิบเทียบ

ให้เมิ่งอิ๋งกินตรงเวลาเช้าเย็น

ทุกวันล้วนต้องรักษาด้วยการฝังเข็มและรมโกฐ

“ดูท่าพวกเราคงต้องพักอาศัยชั่วคราวอยู่ที่นี่สักระยะแล้ว”

สวี่เจี้ยนหรงเอ่ยยิ้ม ๆ

เขาชอบที่นี่มากจริง ๆ

ความฝันของเขากับภรรยาแต่ก่อนคือเมื่อย่างเข้าสู่วัยชราจะมีลานบ้านอันความบริสุทธิ์สักแห่ง ปลูกดอกไม้ปลูกผักพึ่งพาตนเอง

“น้าเล็กน้าเล็กเขยพวกคุณอยู่อย่างสบายใจเถอะ ทำเหมือนเป็นบ้านตัวเองได้เลย!”

โจวหลานกลัวน้าเล็กกับน้าเล็กเขยจะกังวลว่าจะสร้างความลำบากให้ตน จึงชิงพูดขึ้นก่อน

ฝูเป่าก็รีบโห่ร้องยินดีเช่นกัน “ดียิ่งเลย! หนูชอบยายทวดฝ่ายแม่กับตาเขยค่ะ~”