ตอนที่ 196 ไปเยี่ยมคารวะคุณหลิน

อาหารมื้อเที่ยงกินลากยาวไปจนถึงยามพระอาทิตย์ตกดินในเวลาสนธยา

จึงตัดสินใจอยู่กินอาหารเย็นต่อเสียเลย

สวี่เจี้ยนหรงกับพ่อเฒ่าเจียงต่างดื่มไปไม่น้อย ทั้งสองคนเมามายกอดคอพาดบ่านับถือกันฉันพี่น้อง

สุดท้ายเจียงซู่จึงต้องแบกน้าเล็กเขยขึ้นหลังพากลับบ้าน

โจวหลานกับน้าเล็กพาฝูเป่าเดินตามหลัง “ฉันจำได้ว่าตอนเด็ก ๆ น้าเล็กเขยก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน”

โจวหลานนึกถึงเรื่องราวตอนเด็ก ๆ ก็อดไม่ได้ที่จะยกมุมปากยิ้มบาง ๆ ออกมา

“ใช่แล้วล่ะ”

เมิ่งอิ๋งก็ยิ้มเช่นกัน การที่สามีดื่มสุรามากไปในวันนี้เธอไม่ปราณชีวิตเลยแม้แต่น้อย กลับรู้สึกโล่งใจอยู่บ้าง

เธอรู้ดีว่าสามีไม่ได้มีความสุขขนาดนี้มานานเท่าไรแล้ว

ในช่วงวัยหนุ่ม สวี่เจี้ยนหรงก็นับเป็นหนุ่มศิลป์ผู้เสเพลไม่ยึดติดคนหนึ่ง