ตอนที่ 194 สวี่เจี้ยนหรงตกใจกลัว

มีฝูเป่าอยู่ จึงทำการฝังเข็มให้เมิ่งอิ๋งทุกวัน

จากนครเซี่ยงไฮ้ออกเดินทางถึงตัวเมืองอำเภอใช้เวลาเกือบสองวันหนึ่งคืน

ตลอดการเดินทางน้าเล็กเขยกับเจียงซู่คุยกันถูกคอยิ่งนัก ทั้งยังให้คำแนะนำที่ดีมากแก่เจียงซู่ด้วย

ตอนลงจากรถไฟ เป็นเช้าตรู่ที่หมอกบางลอยปกคลุมสลัว

ฝูเป่าถูกพ่อแบกไว้บนบ่าจนกระทั่งลงจากรถไฟถึงเพิ่งตื่น

บนแก้มกลมป้อมมีรอยแดงระเรื่อแต้มอยู่คนละข้าง

“พวกเราถึงบ้านแล้ว!”

“ใช่แล้ว เธอดูสิ นั่นไม่ใช่ลุงจางหรอกหรือ!”

เจียงซู่วางฝูเป่าลงบนพื้น ยื่นนิ้วมือไปทางนั้น

ยัยหนูน้อยยังไม่สร่างง่วงเต็มที่ สองเท้าเหยียบลงบนพื้นเซไปเซมา รู้สึกหัวหนักตัวเบาเล็กน้อย