กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คืนนั้น
อาการป่วยของเมิ่งอิ๋งกำเริบขึ้นมาอีกครั้ง
ความเจ็บปวดทำให้เหงื่อเปียกชุ่มไปทั่วทั้งร่างบนเตียง
สวี่เจี้ยนหรงทำอะไรไม่ถูก เดิมทีตั้งใจจะให้ลูกชายเรียกรถพาไปโรงพยาบาล แต่เมิ่งอิ๋งยังคงมีสติอยู่บ้าง “ฝูเป่า……”
ฝูเป่าที่นอนขดตัวกลมเหมือนลูกบอลถูกปลุกให้ตื่น
เมื่อได้ยินพ่อแม่บอกว่ายายทวดฝ่ายแม่อาการทรุดอีกแล้ว เสี่ยวฝูเป่าก็ตื่นเต็มตาทันทีในแทบจะ 1 วินาที ถือห่ออุปกรณ์การฝังเข็มของตนเองแล้วให้พ่ออุ้มลงไปชั้นล่าง
สวี่อันและสวี่หมินต่างสวมชุดนอน กำลังเดินวนไปวนมาด้วยความร้อนใจอยู่ในห้องรับแขก
“พ่อ จะได้ผลเหรอ”
สวี่หมินเอ่ยอย่างกังวลใจ
ไม่ใช่ว่าเขามีอคติต่อฝูเป่า ตอนนี้แม่ของเขานอนทรมานอยู่บนเตียง สวี่หมินกังวลว่าการฝังเข็มของฝูเป่าจะยังได้ผลอยู่หรือไม่