กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันถัดมา
ยามที่คนในครอบครัวทั้งสามลืมตาตื่นขึ้นมา ดวงตะวันก็ลอยสูงโด่งแล้ว
เพราะสองวันก่อนบนรถไฟทำให้พวกเขาเหนื่อยล้าแทบแย่จริง ๆ การได้พักผ่อนตลอดคืนนี้จึงทำให้โจวหลานและเจียงซู่ฟื้นตัวกลับมาได้
ฝูเป่ายังคงเปี่ยมล้นไปด้วยพลังวังชาเช่นเคย
โจวหลานเปิดผ้าม่าน แสงแดดส่องลอดผ่านหน้าต่างทอดยาวลงมาบนเตียง ฉายลงบนตัวของฝูเป่าที่นอนโก่งก้นซุกหัวไว้ในหมอน
“ยังไม่ตื่นอีกเหรอ ถ้างั้นฉันกับพ่อของลูกจะออกไปข้างนอกกันเองแล้วนะ”
โจวหลานแกล้งพูดขึ้นเสียงดัง
ฝูเป่าอ้าปากหาวพลางยันตัวลุกขึ้นนั่งด้วยสภาพหัวยุ่งเหมือนรังนก