ตอนที่ 151 ซานหวาถูกทำร้ายบาดเจ็บ

“แปลกจริง เมื่อกี้เห็นชัด ๆ ว่าพวกเขาเดินมาทางนี้!”

เอ้อร์พ่างสูดน้ำมูกที่เกือบจะหยดถึงปากพลางกวาดตามองรอบ ๆ แล้วเบ้ปาก

“ยัยตัวน่าเกลียดนั่นมักจะหาของอร่อยเจออยู่เรื่อย พวกเราแค่หาพวกเขาให้เจอก็ต้องหาของกินเจอแน่นอน!”

หลี่ฝูกุ้ยลูบแก้มที่แตกแห้งเพราะลมของตัวเองพลางมองซ้ายแลขวาเพื่อหาทิศทางที่พวกฝูเป่าเพิ่งจะหายลับตาไป

จะว่าไปก็แปลก เมื่อครู่พวกเขาเห็นเงาร่างของพวกฝูเป่าอยู่ชัด ๆ แต่พอไล่ตามมาถึงทางแยกนี้ กลับไม่รู้ว่าพวกเขาเดินไปทางไหนแล้ว

“หรือว่าช่างมันเถอะ แม่ฉันบอกไว้ว่าไม่ให้ฉันรังแกเด็กหญิงคนนั้น”

เด็กชายตัวผอมแห้งคนหนึ่งที่ตามเอ้อร์พ่างกับหลี่ฝูกุ้ยมาอดไม่ได้ที่จะหดคอพูดขึ้น