เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากฝูเป่าขุดหัวผักกาดจิ๋วจนเต็มตะกร้าสะพายหลังใบเล็กแล้วก็ไม่คิดจะทำต่ออีก
วิ่งกลับไปหาพี่ชายทั้งสี่คนเพื่อไปยิงไก่ป่าด้วยกัน
ทว่าในฤดูหนาว พุ่มไม้ในป่าล้วนแห้งเหี่ยว ไก่ป่าก็ไม่รู้ย้ายรังไปอยู่ที่ไหนตั้งนานแล้วเช่นกัน
“กุ๊ก กุ๊ก กุ๊ก~”
เสี่ยวฝูเป่าควักถั่วลิสงสองสามเม็ดออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ย่อตัวลงนั่งยอง ๆ บนพื้นพลางเลียนเสียงร้องของไก่ป่า
“ฝูเป่า ต้องเป็นกิ๊กกิ๊กกิ๊กกิ๊กก๊ากสิ เธอเรียนตามพี่สามนี่!”
ซานหวาชี้แนะน้องสาวอย่างกระตือรือร้น ฝูเป่าทำหน้าตาเอือมระอาพลางถอยห่างจากพี่สามไปอีกสองก้าว
ขณะที่พี่ชายทั้งสี่คนกำลังเตรียมจะยอมแพ้ ไก่ป่าหางลายตัวหนึ่งที่กำลังกระพือปีกพึ่บพั่บก็ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างเอื่อยเฉื่อยในที่ไม่ไกลนัก
ทำให้เด็ก ๆ ตกตะลึงจนอ้าปากค้าง ชะลอความเคลื่อนไหวลงโดยไม่รู้ตัว แล้วยกหนังสติ๊กขึ้นเล็งไปยังไก่ป่า