ตอนที่ 95 ขุดโสมบนเขา!

เช้าวันต่อมา

เจียงซู่จิตวิญญาณกระปรี้กระเปร่ามาเรียกลูกปลุกฝูเป่าให้ตื่นนอน

เสี่ยวฝูเป่าไม่ยอมลุก ขดตัวคุดคู้อยู่ใต้ผ้าห่มอันอบอุ่นนอนขี้เซา

“ขอนอนต่ออีกแป๊บหนึ่ง แค่แป๊บเดียวเท่านั้น”

ก็เธอฝันไปเถอะว่าถอนหัวไชเท้าอยู่ทั้งคืนนี่นา

หัวผักกาดจิ๋วพอจะดึงออกมาได้ บางหัวก็ต้องใช้พลั่วขุด เหนื่อยมากเลยนะ

ขณะที่ฝูเป่าถูกพ่ออุ้มช้อนตัวออกมาจากผ้าห่มยังคงหาวหวอด ๆ

โจวหลานก็เช่นกัน ฮ่า ๆ อย่างไม่ค่อยมีชีวิตชีวา

อ่อนปวกเปียกไปทั้งร่างราวกับกระดูกจะหลุดเป็นชิ้น ๆ

ทว่าผิวหน้ากลับเปล่งปลั่งมีเลือดฝาด ประกายเสน่ห์หยาดเยิ้มในดวงตาไม่อาจบดบังไว้ได้