กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โจวหลานพาพวกเขาขึ้นเขา
ฝูเป่าก็อยากไปด้วย
“เสี่ยวไป๋ยังอยู่บนเขาไม่กลับมาเลย หนูจะไปหาเสี่ยวไป๋! แม่ หนูสัญญาว่าจะไม่วิ่งซนแล้ว แม่ให้หนูไปเถอะนะ!”
เสี่ยวไป๋ยังไม่กลับบ้านมาตั้งแต่ช่วงสาย ฝูเป่าเป็นห่วงแทบแย่
เที่ยงวันกินข้าวก็ไร้ความอยากอาหาร ทั้งช่วงบ่ายใบหน้าไม่มีรอยยิ้มเลย
พี่ชายทั้งสี่คนเลิกเรียนกลับมา ไม่ว่าใครจะแหย่ให้เธออารมณ์ดี ฝูเป่าก็ไม่มีกะจิตกะใจ
เมื่อเห็นฝูเป่าดึงชายแขนเสื้อของตัวเองด้วยท่าทางน่าสงสาร โจวหลานจึงถอนหายใจแล้วย่อตัวลง
“งั้นลูกต้องเชื่อฟังนะ ห้ามวิ่งซนเด็ดขาด”
“ตกลง!”
ฝูเป่ารีบพยักหน้าอย่างไว จูงมือแม่ไว้อย่างว่าง่าย