กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจียงซานนอนคว่ำอยู่บนเตียงเตาดินยืดคอมองเห็นฝูเป่าพยายามเขย่งปลายเท้าปีนขึ้นม้านั่งเตี้ย คุกเข่าลงบนม้านั่งเพื่อเอื้อมไปยกชามน้ำบนโต๊ะใบนั้น
“ฉันไม่ดื่มน้ำ...”
เจียงซานขมวดคิ้ว กังวลว่าฝูเป่าจะได้รับบาดเจ็บ
นึกไม่ถึงว่าเด็กน้อยบ้านน้องสามจะรู้ความและเอาใจใส่ขนาดนี้ ยังอุตส่าห์เข้ามาในห้องเพื่อแสดงความเป็นห่วงเป็นใยตน มิน่าเล่ากุ้ยฮวาถึงอยากได้ลูกสาวมาโดยตลอด
วินาทีถัดมา
เสี่ยวฝูเป่าประคองชามน้ำสมใจพลางเผยรอยยิ้มหวานหยดย้อยออกมา
“งั้นฝูเป่าดื่มเองนะ!”
อึก อึก~
น้ำชามใหญ่จึงถูกเธอดื่มลงท้องไปจนหมด...
“ฮ่า~”